Hintli okyanus bilimcileri, Arap Denizi’nde gerçekleştirdikleri araştırmalar sırasında, tarihi piramitlerden daha eski bir su altı şehri keşfetti. Radyokarbon analizleri, bu yerleşimin yaklaşık 9.500 yıl öncesine dayandığını ortaya koydu. 8 kilometre uzunluğa ve 3 kilometre genişliğe sahip olan bu alan, sonar verileri sayesinde şehir planlamasını andıran düzenli yapılar ve devasa dikdörtgen biçimler ile gözler önüne serildi.
Radyokarbon analizi, su altındaki şehirden çıkarılan seramik parçaları, heykeller, boncuklar ve insan kalıntıları üzerinde yapılan laboratuvar incelemeleri ile desteklendi. Bu bulgular, bölgedeki en eski medeniyet olarak bilinen Harappan uygarlığından çok daha eski bir döneme işaret ediyor. Ayrıca, alandan elde edilen bir ahşap parçasının 9.500 yıl önceye ait olduğu belirlendi; bu da yerleşimin son buzul çağı döneminde gelişmiş bir kültüre ait olabileceğine dair kanıt sağladı. Jeologlar, deniz seviyesindeki küresel yükselmenin bu büyük şehri okyanus tabanına mahkum ettiğini belirtiyor.
Bulguların önemine rağmen, bazı uzmanlar su altındaki jeolojik oluşumların yanıltıcı olabileceği konusunda uyarılarda bulunarak şüphelerini dile getirdi. Geleneksel tarih anlayışı, milattan önce 2500 yılına kadar bölgede büyük şehirlerin var olmadığını öne sürse de, keşfedilen yapay yapılar bu görüşün sorgulanmasına yol açtı. Su altındaki yapıların doğal oluşumlar mı yoksa insana ait bir şehir mi olduğu konusundaki tartışmalar sürerken, elde edilen fiziksel kanıtlar insan uygarlığının tarihini beklenenden daha gerilere taşıdı.
Hindistan hükümeti, bu keşfin tarihi önemine dikkat çekerek su altı metropolündeki araştırmaların genişletileceğini bildirdi. Hindistan İnsan Kaynakları ve Okyanus Geliştirme Bakanlığı, bu medeniyetin nasıl yok olduğuna dair daha fazla bilgi edinmek ve tarih öncesi dönemdeki sosyal yapının anlaşılmasını sağlamak amacıyla kapsamlı kazı ve veri toplama süreçlerine başlayacaklarını açıkladı.
