Dışkı kaçırma, bebeklik döneminden itibaren başlayarak devam eden bir durumdur. Eğer bu sorun, çocuk henüz tuvalet eğitimi almadan önce başlıyorsa birincil enkoprezis olarak adlandırılır. Ancak çocuk tuvalet kontrolünü başarıyla sağlamasına rağmen tekrar dışkı kaçırmaya başlarsa bu durum ikincil enkoprezis olarak tanımlanır. Genellikle 4 yaş altındaki çocuklar için bu durum normal kabul edilse de, 4 yaşından sonra devam ediyorsa uzman görüşü alınmalıdır. Enkoprezis, uyku sırasında veya uyanıkken ortaya çıkabilen bir sorundur ve erkek çocuklarda kızlara göre daha sık görülmektedir.
Araştırmalara göre, enkoprezis yaşayan çocukların dörtte biri aynı zamanda enürezis (idrar kaçırma) problemi de yaşamaktadır. Bu durum ergenlik döneminde nadiren görülmesine rağmen, bilişsel yetersizlik yaşayan bireylerde yaşam boyu sürebilir. Birincil enkoprezis genellikle yeterli tuvalet eğitimi alamayan çocuklarda gözlemlenirken, ikincil enkoprezis çoğunlukla ruhsal sorunları olan veya tuvalete gitme konusunda isteksiz davranan çocuklarda görülür.
Dışkıyı tutma isteği sıklıkla aile içindeki çatışmalardan ya da ağrılı dışkılama deneyimlerinden kaynaklanmaktadır. Yanlış uygulanan tuvalet eğitimleri de bu sorunun temel sebeplerindendir. Baskıcı tutumlar, katı disiplin yöntemleri ya da aşırı koruyucu davranışlar çocuğun duygularını ifade etmesini zorlaştırabilir ve bu da dışkı kaçırmaya sebep olabilir.
Ayrıca çocuğun hayatında gerçekleşen önemli değişiklikler; yeni bir kardeşin doğumu, hastaneye yatış gibi olaylar da stres yaratabilir ve dışkı kaçırma problemini tetikleyebilir. Bu nedenle tuvalet eğitimine zamanında ve uygun bir yaklaşım ile başlanması büyük önem taşımaktadır. Eğitim sürecinde baskıcı veya cezalandırıcı tutumlardan uzak durulmalı ve çocuğa yeterince sevgi gösterilmelidir.
Tuvalet alışkanlıklarının kazandırılması sırasında doğal bir akış içinde ilerlemek gerekmektedir. Çocukların başarılı oldukları günlerde ödüllendirilmesi de motivasyonlarını artıracaktır; ancak ödüllerin sembolik olması tercih edilmelidir. Eğer tüm önlemlere rağmen sorun devam ediyorsa ve çocuk 4 yaşından büyüksa profesyonel destek almak şarttır. Tedavi sürecinin geciktirilmemesi gerekir.
Unutulmamalıdır ki her çocuğun gelişimi farklıdır ve bu nedenle sabırlı olmak son derece önemlidir. Dışkı kaçırma durumu karşısında ebeveynlerin doğru bilgiye sahip olmaları ve uygun yöntemleri uygulamaları, çözüm sürecini olumlu yönde etkileyecektir.